دوشنبه 19 فروردین 1398 977

جلوه بهار بر تارک درختان دانشگاه

بهار، پیام آور عشق و رویش است و موسم سرور و آشتی و به همین خاطر است که خواستنی است و با آمدنش دل ها سرشار از سرور و جان ها معرفت می یابد.

جلوه بهار بر تارک درختان دانشگاه

با دیدن بهار، رحمت و محبت خداوند را به یاد می آوریم؛ در اینکه چشمه مهر ایزد همواره به سوی آدمیان و همه موجودات سرازیر است و ما اگر او و نشانه هایش را فراموش کنیم، او هرگز ما را فراموش نمی کند و با دگرگونی فصل ها نیز به جلوه گری قدرت بی پایانش می پردازد تا شاید دلی به یاد او افتد و به شوق او بتپد و بر اثر تماشای جلوه هایش، اشک شوق از چشمی جاری شود.
بهار نیز یکی از باشکوه ترین جلوه های خدا در جهان هستی است که می توان با تماشای آن، نقبی به عالم معنا زد و راهی به سوی خدا یافت و جمال پروردگار را به تماشا نشست. چه زیبا سروده است، سعدی شیرازی:
بامدادی که تفاوت نکند لیل و نهار
خوش بود دامن صحرا و تماشای بهار
بلبلان وقت گل آمد که بنالند از شوق
نه کم از بلبل مستی تو بنال ای هشیار
آفرینش همه تنبیه خداوند دل است
دل ندارد که ندارد به خداوند اقرار
خبرت هست که مرغان سحر می گویند
آخر ای خفته! سر از خواب جهالت بردار

نوزدهم فروردین ماه گوشه ای از جلوه های زیبای بهار در دانشگاه به تصویر کشیده شده است.


5


6


7


8


9


10


11


12


13


14


15


16


17